Mered de Vries

Het is dan eindelijk zover, het seizoen zit er op. Het is alweer een tijd geleden dat ik wat op mijn site heb gezet. Ik heb lekker vakantie gevierd! Na de mooie resultaten van de laatste 2 maanden was ik daar wel aan toe. Helaas hebben we Beijing niet kunnen halen en waren we net een paar weken te laat, maar Sanne en ik hebben een ontzettend leuk jaar gehad met mooie resultaten. Sanne was dan ook wel een beetje teleurgesteld toen ik te kennen gaf dat ik er mee ging stoppen. Zeg nooit nooit tegen een (ex) topsporter maar op dit moment zet ik een punt achter mijn beach carriere. Ik vind het bijzonder dat ik dit kan afsluiten met een mooi seizoen in plaats van een teleurstellend of slecht seizoen. Ik wil ook iedereen bedanken die mij heeft gesteund en blij voor me is dat ik alsnog heb kunnen laten zien dat Sanne en ik 'nog niet klaar waren'. Sanne gaat nu verder met Marleen en ik wens ze heel veel sterkte en succes. Jullie kunnen hun volgen via Sanne haar website www.sannekeizer.nl.

Het is een ontzettend zware dag voor ons geweest hier in Polen. Om twaalf uur begonnen we de dag tegen Oostenrijk (Jirak/Rimser). Een nieuw en jong team maar wat een erg goed toernooi tot dusver speelde. Het was ook een zware wedstrijd maar we hielden wel steeds een voorsprong en wonnen met 21-18 en 23-21. Daarna hadden we even rust en na een massage bij de fysio waren we weer fit voor de tweede wedstrijd van de dag. Dit keer tegen Duitsland (Banck/Guhnter). Na een goed begin en winst in de eerste set (21-18) begonnen we de tweede set slecht, die we uiteindelijk verloren met 16-21. In de derde set kwamen we op een voorsprong vanaf het begin met 4-1 en wonnen deze met 15-12. Nog geen uur later speelden we de derde wedstrijd van de dag. Inmiddels aardig gesloopt keken we daar nog niet naar uit. Kort bezoek aan de fysio en wat bananen naar binnen werken en direct het veld weer op. Het schema loopt hier wat raar en vervelend en er zijn ook teams die een protest in hebben gediend. We speelden tegen Goller/Ludwig uit Duitsland. De eerste set ging gelijk op en na 4 setpoints te hebben gehad verloren we met 27-25 helaas. De tweede set was slechts een formaliteit en verloren we met 21-12. We hadden geen energie meer maar wel met veel plezier de wedstrijd afgesloten en genoten van elk punt. Het waren namelijk de laatste punten die Sanne ik met een officiele wedstrijd samen hebben gespeeld. En het was een super mooi en leuk seizoen met veel hoogtepunten erin. Helaas geen Olympische Spelen maar die kwamen gewoon te vroeg voor ons.

Vandaag zijn Mered de Vries en Sanne Keizer in Scheveningen Nederlands Kampioen beachvolleybal geworden. In een memorabele finale werden Daniëlle Remmers en Sophie van Gestel verslagen. De derde plaats ging naar Margo Wiltens en Madelein Meppelink. Vooral de tweede set was gedenkwaardig. Hierin kreeg Mered de Vries de rode kaart na een woede-uitbarsting. Ze was van mening dat de scheidsrechter eerder in de rally had moeten fluiten. Na een lange discussie waarin ook Remmers en Van Gestel zich mengden werd de beslissing teruggedraaid. De Vries en Keizer hadden toen de eerste set al gewonnen (21-17). In de slotfase van die set werd een aantal lange rally's gespeeld. Keizer en de Vries toonden zich op de belangrijke punten iets slimmer. Net als in de eerste set waren de dames ook in de tweede set erg aan elkaar gewaagd. Onder aanvoering van een gretige en fanatieke De Vries werd de beslissing geforceerd. Zelfs de discussie die op het veld ontstond, kon de dames niet uit hun concentratie brengen. Uiteindelijk werd de set met 21-19 gewonnen. Vooral voor Mered de Vries is dit een erg groot succes. Ze is al jaren nationaal en internationaal succesvol maar werd nog nooit Nederlands Kampioen.

Dinsdag 22 juli verloren Sanne en ik in de kwalificatie in Gstaad en lagen er uit. We werden echter lucky looser omdat de Belgen zich hadden afgemeld op het laatste moment. Onder het genot van een wijntje hebben Sanne en ik de avond voor de Maindraw besproken hoe we het zouden gaan aanpakken want we zaten al 2 weken in een dipje. Dit dipje was gelukkig van korte duur en wat er precies is gebeurd weten we ook niet maar het lukte ons om de vorm weer op te pakken en 2 super resultaten neer te zetten. We wonnen achtereen van Kuhn/Schwer, Brink-Abeler/Jurich en Schwaiger/Schwaiger in Gstaad en werden daarmee 9e.

In Klagenfurt begonnen we al in het hoofdtoernooi. Maar ook hier was de eerste wedstrijd matig en verloren van Belgie. Daarna wonnen we van Oostenrijk, Letland, Zwitserland en als klap op de vuurpijl van Brazilie (Renate en Talita). In de kwartfinale troffen we het erg goed spelende Oekraine. We verloren dit duel met 21-18 en 21-18 en eindigden op een 5e plek. Oekraine heeft vervolgens in de finale verloren van Ana Paula en Shelda (Brazilie) en eindigde als 2e. We hebben op een haar na de live uitzending van Eurosport helaas niet gehaald. Over 2 weken zijn we in Kristiansand, Noorwegen FIVB Open. We hopen uiteraard daar weer iets leuks neer te kunnen zetten.

Afgelopen weekend zijn Sanne en ik 1e geworden in Rotterdam. We hadden een zware week achter de rug. We hebben ons namelijk een week eerder teruggetrokken voor de FIVB Grand Slam in Moskou. Aangezien we Beijing niet meer zouden kunnen halen waren we toe aan een paar dagen uitrusten. Om vervolgens een nieuw trainingsprogramma op te zetten voor de resterende World Tours en nationale tour. De nationale tour is voor ons nu belangrijk omdat we nu nog voor het Nederlands Kampioensschap kunnen gaan. Daarom hebben we na onze rustdagen, de week voor Rotterdam erg hard getraind. Deze week gaan we ook volop in training, ondanks het slechte weer! En dan op naar 15 juli de World Tour in Marseille. De week aansluitend op Marseille volgen er nog twee Grand Slams in Gstaad en Klagenfurt. Deze twee Grand Slams zijn altijd erg bijzonder vanwege de locatie, entourage, media en publiek. Hierna gaan we ons trainingsprogramma wederom aanpassen om op het NK 29 en 30 augustus optimaal te kunnen presteren!

Het is nu definitief dat Sanne en ik niet meer naar Beijing gaan. Dat we in Parijs en nu ook in Stavanger in de kwalificaties zijn uitgeschakeld geeft ons geen kans meer.

We hadden een lastige loting in Stavanger, tegen Brazilie. We hebben goed gespeeld maar net niet goed genoeg. We verloren met 21-18 en 21-19 tegen dit topteam. Ze hebben nog niet veel toernooien gespeeld en stonden daarom laag in de kwalificatie.

Onze doelstelling is nu om Nederlands Kampioen te worden op 29 en 30 augustus in Scheveningen. We spelen ook nog een aantal World Tours in juli en augustus. 14 juli vertrekken we naar Marseille met aansluitend nog 2 Grand Slams in Gstaad en Klagenfurt.

Afgelopen weekend zijn we nog 1e geworden in Eindhoven en is goed voor onze ranking voor de Nederlandse Kampioenschappen.

Dit is echt flink balen. We waren zo dichtbij en hadden de wedstrijd volledig in de hand. Het is echt ongelovelijk hoe we dit hebben laten liggen helaas. We zijn tegen Zwitserland, wederom Kuhn/Schwer, uitgeschakeld in de laatste ronde in drie sets.

De eerste wedstrijd tegen Japan ging niet heel eenvoudig maar hebben we toch netjes gewonnen met 2-0. In de eerste set hebben we de hele tijd voorgestaan en gewonnen met 21-19. De tweede set kwamen we met 13-8 achter maar heben we toch nog met 22-20 gewonnen.

De wedstrijd tegen de Zwiters begon goed en wonnen we ook de eerste set met 21-17. In de tweede set gingen we gelijk op tot 19-19, alhoewel we steeds met 1 punt voorstonden. Daarna 2 cruciale fouten wat resulteerde in een verlies met 19-21. De derde set begonnen we ook zwak en kwamen we met 10-7 achter. We vochten ons terug in de wedstrijd tot 13-13. Dit ging door tot 16-16 en toen wederom 2 cruciale fouten waardoor de Zwitsers wonnen met 18-16.

We gaan nu Rebekka en Merel aanmoedigen en hopen dat ze in de top 12 komen zodat ze naar Beijing kunnen gaan voor Nederland. Rebekka en Merel hebben al van Brazilie, de nummer 2 van de wereld, gewonnen. Weliswaar door een blessure van Brazilie in de 2e set maar ze hadden de eerste set al wel gewonnen! Nu Pohl/Rau van Duitsland nog en ze gaan de goede kant op!!

Het is wederom even geleden dat ik wat op mijn site heb bijgeschreven. In Polen was ik ziek zoals ik in mijn vorig bericht schreef, ik ben daarna tot op de dag van vandaag ook ziek en zwak gebleven. Nu begin ik eindelijk wat op te knappen maar een flinke verkoudheid achter mijn griep aan zorgde voor veel ellende nog. Toch hebben we een paar van onze beste wedstrijden gespeeld. Maar helaas ook af en toe nog ver weg zakken.

In Polen hebben we nipt de kwalificatie verloren. Het lag volledig in onze handen en hebben het zelf weg gegeven. In Barcelona verloren we nog van Japan, nu stonden we 1-0 voor en 16-12 in de tweede set, daarna met 1-2 verloren. We hebben flink ruzie gehad met de scheidsrechter, meerdere keren tijdens de wedstrijd. En niet om te intimideren maar omdat we de beslissingen echt onjuist vonden. Maar we lieten ons daar teveel in meeslepen en verloren.

Zondag zijn we 1e in Amsterdam op de dam geworden. Finale tegen vanIersel/Wesselink. De volgende dag direct door naar de eerste Grand Slam in Berlijn. De eerste wedstrijd gingen we net zo door als in Amsterdam en wonnen van Italie die de week ervoor nog 13e was geworden, en hoe!! Set standen 21-9 en 21-15. Daarna tegen Zwitserland voor het hoofdtoernooi. Ze stonden voor het eerst sinds lange tijd in de kwalificatie maar we gingen gelijk op tot 19-19. Na 2 slordige fouten van onze kant verloren we de set met 21-19 en in de tweede set konden we dit niet opnieuw doen en verloren we schandalig dik met 21-11. Op naar Parijs zondag voor de laatste kans!

Sorry voor dit late bericht maar het is een hectische week geweest. Zondag zijn we direct na Japan doorgevlogen naar Barcelona waar we maandagavond al Technical Meeting hadden. Weer de eerste ronde tegen Nederland Boersma/Leenstra die we hebben gewonnen met 2-1. De laatste ronde moesten we tegen Japan1. In de eerste wedstrijd hadden we al veel service fouten en dat wisten we nog verder uit te breiden tegen de Japanners, heel subtiel.... Dus verloren met 2-0.

Toen zijn we woensdagochtend om 6 uur gaan vliegen om op tijd voor de country quota in Nederland te zijn. Dit voor de CEV in Den Haag. We hadden hier eigenlijk niet veel te zoeken maar met name voor de sponsors en Nederland dat we hier zijn gaan spelen. De eerste dag wonnen we van 2 Nederlandse teams, maar de tweede dag in de kwalificatie gingen we in de 2e ronde met 2-1 nipt onderuit tegen Tsjechie. Daarna hebben we goed uitgerust waarna ik flink ziek ben geweest. Inmiddels zitten we weer in Polen en hopen we dat we voldoende hersteld zijn.

Kijk ook op www.blogmysport.com/blog.php

Het is ons helaas niet gelukt om in het hoofdtoernooi een wedstrijd te winnen. Wel hebben we een waanzinnige pot staan Spelen tegen het hoogst geplaatste team van China. Ze hadden vorige week nog de World Tour in Seoul op hun naam geschreven. We verloren met 21-19 en 21-19 maar ontzettend hoog en goed niveau. De wedstrijd tegen Faure-Sarpeaux was serverend dramatisch van onze kant. In de tweede set ging daarom de side out ook steeds minder en moesten we nog een medische time-out aanvragen omdat Sanne vol op haar buik/borst op het zand klapte. Gelukkig goed afgelopen. Al met al zijn we tevreden over ons spel hier de hele maand en hopen we in de Grand Slams ons ook te kwalificeren.

Gisteren hebben we lekker uitgeslapen en proberen te herstellen voor het zware weekend. We zijn nu onderweg naar huis en komen zaterdagmiddag aan en moeten zondagochtend weer naar Barcelona!

Op mijn YouTube account heb ik een nieuw filmpje geplaatst. Het is een impressie van ons toernooi in Seoul en zeker de moeite waard! Hiernaast kun je op de link klikken om het fragment te bekijken.

Allereerst zijn Sanne en ik enorm blij met deze prestatie. We hebben ons drie van de drie keer in Azie weten te plaatsen voor het hoofdtoernooi. Dit was zonder meer onze slechste kwalificatie van de drie toernooien maar winnen is winnen! De eerste wedstrijd tegen Nieuw Zeeland wonnen (21-17 en 21-13) we nog eenvoudig maar na een achterstand van 5-2 moesten we wel aan de bak. Daarna het Franse team Giaoui-Hamzaoui. Eindresultaat: 16-21, 21-15 en 15-13.

Morgen is onze eerste wedstrijd tegen het derde geplaatste China Xue-Zhang Xi. Daarna krijgen we of cuba Fernandez Grasset-Larrea Peraza of (wederom) Frankrijk Faure-Sarpeaux. Tijd voor revanche wellicht!

Net technical meeting gehad en onze tegenstanders voor morgen zijn Nieuw Zeeland. Om 9 uur begint de wedstrijd en we kennen dit team helemaal niet! Wel weten we dat ze erg lang zijn maar ook nieuw op de tour. We moeten er wel volle bak voor gaan want je weet maar nooit met zo'n team. Als we winnen is de wedstrijd erna de winnaar van Frankrijk (9e gerankt) en Rusland (24e gerankt). Het wordt weer een spannende dag en we hopen dit laatste toernooi van onze trip hier aan de andere kant van de wereld nog mooi af te kunnen sluiten.

We hebben gister een ontzettend lange reis achter de rug ppfff... Om half 6 op en anderhalf uur met de bus naar het vliegveld. Toen vertrokken we nog wat later, 45 minuten ofzo en waren pas om half 2 in Osaka. Toen moesten we de trein nemen, 75 minuten lange reis. Daar uitgestapt bleek het het verkeerde hotel te zijn.... met bijna dezelfde naam en de FIVB had ons vanaf het vliegveld hier naartoe gestuurd. Maar we waren bij lange na niet de enige gelukkig! Dus weer met alle tassen het station op en trap op en trap af met die zware koffers..... Blaren op mijn handen en toen nog een stukje lopen naar het hotel met alle koffers. Daarna als een gek naar de velden want inmiddels was het 16.00 uur en we konden maar tot 18.00 uur trainen ofzo. Toen even douchen, het zand is hier enorm smerig en de kamers zijn slecht en erg klein. Vanochtend hebben getraind met Japan1 en straks nog even krachttrainen dan zijn we weer klaar. Morgen de laatste training, dan beginnen ze ook al met de country quota, en zijn we klaar om woensdag van start te gaan!

De eerste wedstrijd tegen Renate en Talita was zeker goed niveau. We gingen de hele set gelijk op tot 17-17 zonder een side-out te missen. Na foute een serve en gemiste side out werd het 19-17 voor de Brazilianen en daarna verloren we met 19-21. De tweede set verliep een beetje hetzelfde alleen lieten we aan het einde 3 side outs op een rij gaan. Dit resulteerde in 16-21.

Daarna Frankrijk, een belangrijke wedstrijd met kansen voor ons. Faure/Sarpeaux zijn 13e in China geworden dus niet slecht. Helaas speelden we iets minder dan de vorige wedstrijd. Het ging in de eerste en tweede set een beetje op en neer waarin met name het hoge blok van de 1.94 cm lange Sarpeaux een rol speelde en lage servedruk van onze kant waardoor hun aanval veel scoorde. Toch werd het 1-1 en alle kans nog in de derde set voor ons.

Maar hier kwamen we niet meer aan goed en netjes spel toe en verloren we met 8-15. Balen, balen en nog eens balen maar toch al 3 keer hoofdtoernooi voor ons uit de laatste 4 toernooien!! Op zich een mooie prestatie al. Op naar Japan!

We zijn ontzettend blij met onze 2 overwinningen vandaag. We hebben weliswaar niet ons beste spel laten zien maar wel twee keer met 2-1 gewonnen. De eerste wedstrijd tegen Marrit Leenstra en Cintha Boersma (25-27, 18-21 en 15-13) en de tweede wedstrijd tegen Martin/Cooke (19-21, 21-16 en 15-12) uit Canada. Twee zwaar bevochten wedstrijden maar voor de tweede keer op een rij hoofdtoernooi. Op een ander veld werd de wedstrijd van twee andere Nederlandse teams, Kadijk/Mooren en vanIersel/Wesselink, beslist in het voordeel van vanIersel/Wesselink die dus ook door zijn naar het hoofdtoernooi hier in Korea. We komen morgen Nederlandse tijd 05.00 uur uit tegen Renate en Talita uit Brazilie die de World Tour in China hebben gewonnen. Daarna tegen de winnaar of verliezer van Frankrijk (Faure/Sarpeaux) tegen Amerika (Wacholder/Turner. Tot morgen!

Op dit moment zit ik tijdens de technical meeting op internet en de loting is bekend. En hoe kan het ook anders.... we gaan vrolijk verder tegen Nederland hier!! We beginnen morgen tegen Cintha Boersma en Marrit Leenstra. We wachten nog even op de tijd en welk veld en dan kunnen we ons gaan voorbereiden op ons vierde Nederlands onderonsje in de kwalificatie. En om het nog mooier te maken, dat is de vierde wedstrijd tegen Nederland uit de 4 wedstrijden die we in 2008 in de kwalificatie hebben gespeeld, heel bijzonder dus.

Gebeurtenissen in Azië
Gisteren hebben we een toernooi gespeeld met 8 andere teams verdeeld over 3 poules. Wij zijn in de poule met Georgië en Zuid-Afrika als 2e geëindigd. Vandaag hebben we tegen de nummers 2 en 3 van de andere poules gespeeld, waaronder Rebekka en Merel, Marleen en Marloes. Maar ook weer Zuid-Afrika en een nieuw team van Australië. We zijn ook hier weer als tweede geëindigd want we hebben verloren van Rebekka en Merel. De andere wedstrijden hebben we gewonnen, al ging het maar om 1 set per wedstrijd vandaag.

Daarna hebben Sanne en ik ons laten verwennen in een Spa, althans dat dachten we. Het was meer lachwekkend en pijnlijk dan relax! Met leuke maskers op en Chinese vrouwtjes op onze rug klimmend hebben we weer wat meegemaakt.

Na onze super dag in de kwalificatie moesten we helaas het onderspit delven in de Maindraw. Zowel tegen Duitsland als tegen Finland hebben we verloren met 2-0. Tegen Finland hebben we absoluut kansen gehad en die ook heel erg laten liggen. Er was weinig in die wedstrijd terug te zien van onze dag ervoor. De wedstrijd tegen de Duitsers was niet onaardig maar door erg veel service fouten en toch hier en daar een side out minder te halen dan onze tegenstanders hadden we hier geen kans. Het doel is om de stijgende lijn van hier door te trekken naar Seoul en Osaka over 2 en 3 weken. Wat we nu af en toe laten zien voor niveau moet langer worden vastgehouden. We hadden natuurlijk gehoopt op beter nieuws maar overall zijn we niet geheel ontevreden.

Het was vandaag in Sjanghai een echte Nederlandse tourdag. De eerste wedstrijd kwamen we uit tegen Marleen van Iersel en Marloes Wesselink. Op zich een best lastige loting gezien de stijgende lijn dat dit team afgelopen jaar heeft neergezet. We kwamen al heel vroeg in de wedstrijd met een paar punten op voorsprong. Marleen en Marloes kwamen steeds wat puntjes dichterbij maar het was niet genoeg en daarmee wonnen we de eerste set met 21-18. De tweede set gingen we gelijk op en aan het einde liepen we wat uit. Maar Marleen en Marloes geven nooit op en die kwamen nog enigszins terug. Maar ook deze set wonnen we, nu met 21-19.

De tweede wedstrijd was wederom tegen Nederland; Rebekka Kadijk en Merel Mooren. Zij staan voor het eerst sinds lange tijd in de kwalificatie. Wel een beetje ongelukkig dat je naar Azië reist en dan alleen tegen Nederland uitkomt. Maar we waren goed op dreef en wisten onze energie en enthousiasme van de eerste wedstrijd vast te houden voor de tweede wedstrijd. Ook hier kwamen we vrij snel voor met aardig wat punten. Maar ook deze keer lieten we weer een paar punten gaan en werd het toch nog spannend aan het einde. Het was 21-19 voor ons. De tweede set hadden we een aardige voorsprong de hele tijd en die hebben we wel vastgehouden en zelfs doorgezet naar 21-11 winst. Een mooie dag dus voor ons. Maar morgen is er weer een nieuwe dag in het hoofdtoernooi tegen Duitsland, Brink-Abeler / Jurich om 11.30 onze tijd (Nederlandse tijd 5.30) en moeten we weer vol aan de bak.

We zijn zaterdag vanuit Nederland vertrokken met het vliegtuig naar Sjanghai. We blijven hier 12 dagen en vliegen dan door naar Seoul in Zuid-Korea waar we 9 dagen verblijven. Vanuit Seoul gaan we door naar Osaka, Japan. We spelen hier 3 World Tours op een rij en vandaar ons verblijf van een maand in Azië.

Zondagochtend zijn we om 8 uur geland. De FIVB staat dan klaar met een bus en om circa 10 uur waren we in het hotel. Het is een heel mooi en luxe hotel op 1 ding na. In het winkeltje beneden hebben we wat water en appelsap gekocht. Die bleek over datum waarna ik heb overgegeven en een paar uur ziek op bed heb gelegen. Dus een training moeten missen wat wel jammer is want er stond vandaag veel wind zei Sanne. Inmiddels ben ik weer fit en heb er dus maar 1 dagdeel echt last van gehad.

We zijn weer goed aangekomen in Nederland afgelopen weekend. De trainingsweek in Sydney heeft ons erg goed gedaan. Het was eigenlijk de beste week samen dit jaar tot nog toe! We hopen dat we in Nederland ook snel buiten kunnen trainen want we merken dat het verschil enorm is. We gaan deze week, vanaf 9 april, nog proberen buiten te trainen. We hebben nog 3 weken te gaan voordat we weer vertrekken naar Azië. Heel veel teams gaan volgende week al de eerste Europese tour in Gran Canaria spelen. Wij hebben besloten daar niet naar toe te gaan. Er zijn teams van Nederland die eerst country quota, eigen landen tegen elkaar, moeten spelen om te bepalen wie er mee mag doen in het toernooi. Vorig jaar hebben Sanne en ik nauwelijks Europees meegedaan dus training leek ons het beste in dit geval. Azië wordt namelijk een belangrijke maand voor ons waarin het wel moet gebeuren willen we nog een kans maken voor Beijing.

We hebben met 2-0 verloren van Cintha en Marrit. Zij waren in deze wedstrijd beter dan wij. Het waaide wederom ontzettend hard en alhoewel we de bal redelijk onder controle konden houden lukte het scoren absoluut niet. Natuurlijk is dit erg jammer en niet wat we hadden verwacht van dit eerste toernooi. Zeker omdat het afgelopen week wel goed ging maar dat was dan ook met veel minder wind. We hebben inmiddels besloten om langer in Australië te blijven. Het weer in Nederland is dusdanig slecht dat buiten trainen er niet in zit. Aangezien we daar nog veel op moeten trainen hebben we besloten om dit weekend van Adelaide terug naar Sydney te vliegen en daar ons voor te bereiden op Azië in de maand mei. Vol goede moed gaan we de komende maand tegemoet. Cintha en Marrit hebben in de volgende ronde van Brazilië verloren.

We moeten nog een dag wachten, morgen is het pas zover. Vandaag zijn niet alle rondes gespeeld en moeten Sanne en ik morgen tegen, ja hoor, Cintha en Marrit. Dat is op zich wel jammer omdat er nu sowieso 1 Nederlands team al uitvalt in de eerste ronde. Laten we hopen dat wij het niet zijn! Morgen, woensdag om 10.10 uur onze tijd (00.40 Nederlandse tijd) spelen we tegen elkaar. De winnaar komt daarna uit tegen Brazilie. Dat is dus nog eens een lekkere loting. Het weer is inmiddels drastich veranderd, het regent en waait ontzettend hard hier. Morgen meer nieuws vanuit Adelaide!

Het is bijna zover, we mogen morgen beginnen aan onze eerste wedstrijd van het seizoen. Gisteren hebben we van Frankrijk 1 gewonnen met 2-0. In Thailand verloren we de laatste ronde in het hoofdtoernooi november 2007 nog van dit team met 2-1. Vanochtend tijdens onze laatste training hebben we 2-1 nipt verloren van Italië maar dat ging toch best wel goed. We missen nog wat adrenaline van de echte wedstrijden maar dat is nog een kwestie van een paar uurtjes! We hebben er veel zin, ondanks dat het een van de sterkste kwalificatie toernooien van de afgelopen jaren blijkt. De temperatuur is goed te doen, af en toe kan het behoorlijk waaien maar we hopen daar alleen maar voordeel uit te halen!

Onze eerste week in Manly Beach zit er op.De trainingen met USA gingen op de laatste twee trainingen na best goed. De laatste 2 dagen kregen we de klap van de jetlag, het weer en het zware zand. Maandag zijn we in Adelaide aangekomen. Vanweg de hitte hier (40 graden) hebben we het de eerste dag rustig aan gedaan. Inmiddels is het afgekoeld tot zo'n 24 graden. We hebben vandaag getraind met Duitsland en dat ging erg goed. We voelen ons eindelijk weer als een vis in het water op het zand. Het neemt dus toch bijna anderhalve week in beslag om aan de andere kant van de wereld te acclimatiseren. Nog een week en dan beginnen we op woensdag 26 maart met onze eerste wedstrijd van het seizoen 2008.

Afgelopen zaterdag zijn Sanne en ik aangekomen in Sydney. Per taxi zijn we naar Manly gegaan om daar bij vrienden van Sanne te verblijven. Zondag hebben we de omgeving wat verkend en een beetje rondgewandeld. Daarna nog een krachttraining gedaan en toen waren we eigenlijk al wel kapot. Maandag om 9.00 uur onze eerste training met Tyra en Rachel en hun trainster Kerri Pottharst. Het ging niet slecht maar goed is ook weer wat anders. Daarna hebben we de hele dag geslapen en zijn alleen opgestaan tussen 6 en 9 uur 's avonds om te eten. Ook daarna weer geslapen tot de volgende ochtend half 8. Goeie jetlag dus..... Het is hier best warm, circa 27 graden en het waait af en toe best stevig. Vandaag hebben Tyra en Rachel een dag vrij gehad en zijn wij gaan krachttrainen. We zijn in Darling Harbour, Sydney Centre, geweest met de boot dat was erg leuk. Voor mijzelf 8 jaar geleden dat ik daar tijdens de Spelen van Sydney was als toeschouwer en dus bijzonder. We voelen ons nu redelijk fit en kunnen er morgen weer tegenaan!

2 Nieuwe sponsors voor Mered:
AEGIR-Marine en Vincere

Het contract met AEGIR-Marine is getekend in Hotel New York in Rotterdam aan de haven. Zowel Roos van der Hoeven als ik zijn een samenwerkingsverband met het bedrijf aangegaan. Hiermee hoopt AEGIR 2 vliegen in 1 klap te slaan, namelijk de Spelen in 2008 en 2012. Voor meer informatie kijk op www.aegirmarine.com

Aegir-Marine is a brand independent service - and sales organisation, for the world-wide maritime industry. With added value based on product and market knowlege, customer focus and the desire to do things "better". The products and services offered by AEGIR-Marine are of critical importance to her customers.

Nieuwe sponsor Mered de Vries:

Gezond leven is bewust leven. Is je gezondheid op peil houden en dat regelmatig controleren. Gaat het goed? Kan het beter? Een bloedwaardetest van Mylab laat het je zien. Een professionele, persoonlijke en betaalbare test die alle belangrijke bloedwaarden meet. Preventief. Of ter controle. En je daarmee inzicht geeft in je gezondheid. Direct en snel. Daar waar jij bent, wanneer jij het wil.

Voor wie is Mylab?
Mylab is er voor iedereen die bewust bezig is met zijn of haar gezondheid en dat regelmatig wilt controleren. En hiermee de regie in eigen handen kan nemen over hun eigen gezondheid en welzijn.

Ook voor (top)sporters!
Topsport is hard werken. Continue bezig zijn met je lichaam. Grenzen verleggen. Persoonlijke tijden verbeteren. Records verbreken. Dat kan, als je maar bewust leeft en de conditie van je lichaam regelmatig controleert. Als sporter heb je behoefte aan aanvullende bloedwaarden. Mylab biedt hiervoor speciaal afgestemde pakketten aan.

En voor wie niet?
Mylab is niet voor mensen die al ziek zijn. Wij adviseren hen om contact op te nemen met hun huisarts of behandelend specialist.
Mylab is volledig onafhankelijk en niet gerelateerd aan instellingen, zorgverzekeraars of ziekenhuizen; dit betekent dat de uitslag en de bloedwaarden persoonlijk zijn. Niemand anders heeft kennis van of toegang tot de resultaten. Tenzij je hiervoor toestemming geeft.

2008; Een goede start in Los Angeles

De feestdagen zitten er al weer even op maar het was erg lekker om even vakantie te hebben. Vorige week zondag was de bedoeling om weer op het strand te beginnen na een week vakantie maar het weer liet het niet toe. Het regent hier maar een paar dagen per jaar maar dat was precies op dat moment. Uiteindelijk zijn we pas dinsdag op het strand begonnen. Daarvoor hebben we al wel krachttraining gedaan en video gekeken. Ik zeg 'we' omdat ik hier met Brooke Langston nu een volledig programma aan het draaien ben. We hebben de hele week veel privetrainingen met Dane gehad en daarnaast zullen we de komende weken ook wat meer wedstrijden gaan spelen. Ik hoop dat ik over 3 weken dan klaar ben om met Sanne in Nederland aan het teamspel te gaan werken.

De eerste week zit erop in LA!

Vorige week zondag zijn we aangekomen in Hermosa Beach. Maandag konden we pas in ons huis en moesten dat ook nog helemaal schoonmaken en inrichten. Maandag zijn we ook direct begonnen met volle bak trainen. Het zand is hier een stuk zwaarder en na de eerste week zijn we dan ook helemaal op! Ook omdat we natuurlijk alles eromheen nog moesten doen maar nu zijn we aardig gesetteld. We trainen met Dane Selznick en ook af en toe met Danalee Corso. Vandaag heb ik met Brooke Langston gespeeld en Roos met Colleeen Smith. Beide meiden halen de 1.90 wel wat erg goed voor ons is om mee te spelen. Het is hier best fris maar wel zonnig, dus prima. De kerstsfeer is al optimaal aanwezig. Ik wist niet dat men zoveel lichtjes in en om het huis konden ophangen maar het bestaat!! Ik zal er binnenkort even een foto van op de website zetten want dat is zeker de moeite waard.

Het is bijna zover: Amerika staat voor de deur

Zondag 2 december ga ik naar Los Angeles. Ik zal hier in december en januari verblijven. Samen met Roos van der Hoeven gaan we in december met Dane Selznick trainen en ander topteams als Barbra Fontana, Susan Stonebarger en Michelle Moore. Het is lekker weer momenteel, zo rond de 20 graden en dus ideaal om te trainen. Sanne, mijn eigen beachpartner, verblijft momenteel in Australië en traint daar met haar eigen trainer. We komen elkaar in februari 2008 weer tegen in Nederland! Een hele bijzondere ervaring voor mij om het op deze manier te doen maar ergens wel bijzonder leuk. Ik ben erg benieuwd hoe Sanne is als ik in februari terugkom en ook hoe ik er dan voor sta. Na onze goede resultaten maar nog ontbrekende continuïteit van hetzelfde niveau en enkele misverstanden vanwege de korte tijd dat we samenspelen hebben we dit echt even nodig. We hebben namelijk te lang niets gedaan in de maanden augustus en september.

5e Plek in Hong Kong voor Sanne Keizer en Mered de Vries

Onze survival in Azie zit er dan eindelijk op. We hebben het toernooi gister afgesloten met een 5e plaats. Het was een erg lange dag met 3 wedstrijden. De eerste wedstrijd zaterdag 10 november was tegen Thailand. Wederom was het erg warm en zonnig en was onze start erg traag. Gelukkig hebben we deze wedstrijd wel gewonnen want Thailand is een lastige tegenstander. Maar we hadden er wel een driesetter voor nodig. Daarna konden we nog even uitrusten voordat we tegen USA moesten spelen. Gelukkig was het nu donker en afgekoeld want het is nog steeds lastig met mijn fysieke gesteldheid om in de hitte te spelen. Sanne kreeg er nu alleen nog even hoofdpijn bij dus een warming up zat er voor ons deze wedstrijd niet in. Dit resulteerde wederom in een slechte start maar toch konden we de wedstrijden naar onze hand zetten en werd het weer 2-1 in ons voordeel. We hadden nu maar een half uur voordat we weer het veld op moesten. We lagen beide bij de fysio en hadden niet veel energie meer. De laatste wedstrijd tegen Thailand was dan ook een en al ellende en ik kon niet meer lopen zonder dat ik duizelig werd of de kramp voelde aankomen. Sanne probeerde nog allerlei trucjes die soms erg spectaculair waren maar kon het niet in haar eentje natuurlijk. We verloren erg hard in 2 sets van Thailand. Dit Thailand had eerder al China 2 verslagen zoals wij dat in Thailand hadden gedaan. Het zit er nu op voor ons en morgen vliegen we weer terug naar huis. Volgende keer gaan we ons wat beter inenten zodat we op het ergste zijn voorbereidt! We hebben echter wel behoorlijk wat punten kunnen verzamelen in de afgelopen 2 weken en daar zijn we erg blij mee.

De eerste dag zit erop in Hong Kong

Het was wel een dag vandaag. Ik kwam voor het eerst sinds dagen weer buiten. We hadden niet meer getraind en de zon scheen volop. Het was nog warmer dan de vorige dagen. Zeker 30 graden op het veld. China 4 blijkt toch een aardig team, maar we kunnen ook wel stellen dat wij totaal niet fit aan de start verschenen. We begonnen slecht en met 6-0 achter. We kwamen wel weer helemaal terug tot 18-18 maar helaas niet afgemaakt. De tweede set was het 6-2 en deze achterstand haalden we niet meer in. De eind uitslag: 21-19 en 21-15We speelden ruim onder ons kunnen maar we mochten er eigenlijk niet meer van verwachten vooraf. Ook al hadden we dat stiekem wel gehoopt. De tweede wedstrijd voelden we ons een stuk fitter en was het inmiddels ook behoorlijk afgekoeld. We hebben alles recht gezet en wonnen erg overtuigend van Japan met 21-13 en 21-18. We zijn erg blij, vooral omdat het allemaal niet mee zit en we ons nog steeds niet lekker voelen. Japan ligt nu al uit het toernooi terwijl ze wel in de top 8 horen. Maar helaas door de slechte loting is het niet anders. Morgen moeten we tegen Thailand 1, wederom geen makkelijke maar we zijn dan weer een dag en 2 wedstrijden verder!

Loting Challenger Hong Kong bekend

Morgen beginnen Sanne en ik tegen China. China 4 weliswaar, maar er zijn hier in Hong Kong weer 2 nieuwe Chinese teams aan de start verschenen, dus we zijn benieuwd. Helaas hebben we samen met Japan wel de zwaarste loting in de eerste ronde. Japan moet tegen China 5 uitkomen. Daarna moeten de winnaars ook nog eens tegen elkaar, en zitten we dus ook nog eens met elkaar in dezelfde draw. Maar mochten we morgen twee wedstrijden op een rij weten te winnen dan zijn we meer dan tevreden. Ik ben namelijk al de hele week ziek en heb niet getraind. Sanne heeft deze week zichzelf moeten redden zoals ik dat vorige week heb gedaan toen Sanne ziek was. Ik ben in een rolstoel naar de dokter hier gebracht want alles deed pijn en de badkamer zag ik vaker dan mijn eigen bed helaas. Dus we zijn niet in super vorm qua fitheid maar wie weet wat al deze ellende ons voor goeds brengt! We houden dus goede hoop! Op naar morgen

17e plaats in Phuket voor Sanne en Mered

Dit is alweer onze laatste speeldag geweest in Thailand. We hebben de laatste wedstrijd verloren van Faure-Sarpaux. De eerste set kwamen we dik achter met 10-4 maar hebben we toch nog gewonnen met 21-18. De 2e set gingen de Fransen van tactiek wisselen en konden daardoor de wedstrijd omdraaien. Ze wonnen met 21-17 in de tweede set. De derde set was alleen nog even spannend op 6-7 maar we konden het niet afmaken en verloren met 15-10. Al met al zijn we natuurlijk super tevreden met het eindresultaat, want we spelen nog maar ruim een maand samen en het tweede internationale toernooi. Natuurlijk wil de topsporter in ons meer en had een 13e plaats er echt wel ingezeten maar nu op naar Hong Kong. Maandag vliegen we door en we beginnen in Hong Kong (Challenger FIVB) in de maindraw als 5e gerankt. Dinsdag en woensdag beginnen de kwalificaties en wij mogen donderdag van start gaan.

1 november 2007

Verslag Phuket (Thailand)

Na een paar regenachtige dagen in Thailand scheen dan eindelijk volop de zon hier in Phuket! Dat was meteen te voelen en resulteerde in een aantal zieke mensen, maagklachten etc. en zeer vermoeiende wedstrijden. Sanne en ik speelden de eerste wedstrijd tegen Tahiland op het center court. We kennen deze meiden helemaal niet en laden ons op in de overweldigende hitte. De warming up op zich was al een wedstrijd. We gingen goed van start in de eerste set, alhoewel het aan ze aan het einde nog even terug kwamen maar we wonnen met 21-16. Doordat we ze in hun spel hadden laten terug komen was het de 2e set veel spannender en trokken we aan het kortse eind, 19-21. In de derde set vonden we ons spel weer terug en wonnen met 15-12. Daarna Spanje1. Dat was een mooie en spectaculaire wedstrijd. Sanne en ik stonden 10-4 achter toen de scheidsrechter ons boos maakten en we redelijk eenvoudig terugkwamen en met 21-18 de winst naar ons toe trokken. De 2e set (21-16) hebben we niet achter gestaan en met veel emotie plaatsten we ons voor het hoofdtoernooi.

We beginnen morgen om 11.00 tegen China 2, Zhang Xi/Xue, daarna tegen de winnaar of verliezer van Griekenland (Koutroumanidou/Tsiartsiani) 2, Che Chen/ Xue liezer van Griekenland tegen Duitsland (or het hoofdtoernooi. -16 de winst in de eerste set naartegen Duitsland (Brink-Abeler/Jurich). Tot morgen!

Groeten uit Thailand, Mered

Keizer en de Vries stunten in Phuket

donderdag 1 november 10.46 uur

Sanne Keizer en Mered de Vries zorgden voor een regelrechte stunt door in de eerste ronde van de Swatch FIVB World Tour in Phuket met 2-0 (23-21 21-19) van het als derde geplaatste Chinese koppel Zhang Xi-Xue te winnen. In de tweede ronde waren de Nederlandse dames kansloos tegen het Duitse koppel Brink-Abeler-Jurich en moesten een 2-0 (21-10 21-11) nederlaag slikken. Morgen gaan Keizer en de Vries verder in de herkansing en zullen aantreden tegen het Franse duo Faure-Sarpaux. Marleen van Iersel en Marloes Wesselink verloren in de eerste ronde met 2-0 van het Amerikaanse duo Branagh-Youngs en eindigden in de herkansing na een 2-0 nederlaag tegen de Franse dames Faure-Sarpaux op de 25e plaats.

29 septemeber 2007

Uitslagen Brazilie september 2007

Fortaleza, Brazilie 25-29 september
Keizer-de Vries NED (15) - Kongshavn-Wiig NOR [18] 2-0 (21-9, 21-16) 0:36
Keizer-de Vries NED [15] - Sandra Pires-Ana Paula BRA [2]0-2 (12-21, 24-26) 0:46

Dit zijn de uitslagen van de wedstrijden die Sanne en ik hebben gespeeld in Fortaleza afgelopen week.
We kwamen vrijdag 21 september aan in Fortaleza en zijn toen direct naar ons appartement gegaan, wat op 300 meter afstand lag van de velden en 100 meter van het strand!

Toen we de volgende ochtend wakker werden was het schitterend weer en lekker
warm. Het enige nadeel was dat het ontzettend hard waaide! Onze eerste training na de lange reis en met deze wind verliep dan ook niet echt soepel.
Veel slechter kon het niet.
Maar gelukkig was de 2e training op de zondag al veel beter en zondagmiddag ging zelfs aardig goed.

De laatste training voor ons eerste internationaal toernooi samen ging nog beter
en met goede moed begonnen we dinsdag 25 september aan het toernooi. Helaas moesten we bij de Technical Meeting nog even onze lage ranking incasseren want blijkbaar hadden Sanne en ik vorig jaar augustus en september onze beste resultaten gehaald.

Omdat we dit jaar in die periode niet hebben meegedaan hebben we er geen punten bij gekregen maar verdwenen wel de punten van vorig jaar.
Dat was even slikken want daardoor kwamen we in de laatste ronde van
de kwalificatie tegen Brazilie uit!. Maar als we nu in het hoofdtoernooi zouden komen, dan zouden we boven verwachting hebben gepresteerd en goed op weg zijn naar Peking.

De Noren waren geen partij voor ons en wonnen we eenvoudig.
Toen op het centre court tegen Brazilie, Ana Paula en Sandra Pires. Sandra Pires (eigenares van twee olympische medailles) verving Leila die geblesseerd is aan haar knie. Deze combinatie is in ieder geval niet slechter dan Ana Paula en Leila.

We begonnen de 1e set goed maar Sanne en ik wisten van 1 kant de serve niet over het net te krijgen wat resulteerde in acht service fouten van onze kant.
De 2e set liep erg goed, boven verwachting, en bracht ons zelfs op een voorsprong van 19-16. Echter, de ervaring van de Braziliaanse vrouwen (beide achter in de 30) zorgde voor een aantal spectaculaire acties waardoor wij het niet konden afmaken. We hebben nog twee dagen flink gebaald maar mogen meer dan tevreden zijn over ons spel.

We verwachten dan ook dat we van ieder ander team in de kwalificatie met dit spel
kunnen winnen. Ana Paula en Sandra zijn geëindigd als 7e en hebben alleen nog maar verloren van de USA die brons in Fortaleza hebben gewonnen.
We hebben veel zin om deze maand hard te gaan trainen met z’n tweeën en zijn erg
benieuwd wat het oplevert na Brazilie en slechts een week samen trainen!
Tot snel in Thailand en Hong Kong!!!